Radio Logo
RND
Höre {param} in der App.
Höre ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក in der App.
(7.565)(6.472)
Sender speichern
Wecker
Sleeptimer
Sender speichern
Wecker
Sleeptimer
StartseitePodcastsNachrichten
ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក

ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក

Podcast ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក
Podcast ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក

ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក

hinzufügen

Verfügbare Folgen

5 von 24
  • ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក - សង្គ្រាម​រ៉ាំរ៉ៃ​នៅ​យេ​ម៉ែន​បង្ក​ជា​មហន្តរាយ​មនុស្ស​ធម៌​ធ្ងន់​ធ្ងរ​បំផុត
    សង្គ្រាមនៅ​យេម៉ែន​ដែល​មាន​រយៈពេល​ ៧ឆ្នាំ​ទៅហើយនោះ​ នៅមិន​ទាន់​មាន​សញ្ញា​ថា​អាច​បិទ​បញ្ចប់​បាន​នៅឡើយ​នោះទេ​។ ខណៈ​ការ​វាយប្រយុទ្ធគ្នា​នៅបន្ត​មាន​ អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​បាន​ប៉ាន់​ប្រមាណ​ថា​ជម្លោះ​រ៉ាំរ៉ៃ​របស់​យេម៉ែននឹងអាច​ឆក់​យក​ជីវិត​មនុស្ស​កើនដល់​ទៅ​ ៣៧៧​ ០០០ នាក់​នៅ​ចុងឆ្នាំនេះ​។   តើ​សង្គ្រាម​នៅយេម៉ែន​បង្ក​ជា​ផលវិបាក​អ្វីខ្លះ​? ហើយបើ​សង្គ្រាម​នៅតែ​បន្តមាន​ តើ​អនាគត​របស់ប្រជាជន​យេម៉ែន​នឹង​ទៅ​ជា​យ៉ាងណា​? ប្រជាជន​យេម៉ែន​គឺជា​អ្នក​រង​ទុក្ខ​ខ្លាំងបំផុត​ពី​សង្គ្រាម​ក្នុង​រយៈពេល​៧ ឆ្នាំ​មក​នេះ​។ នៅ​ក្នុង​របាយ​ការណ៍​មួយ​ដែល​ចេញ​ផ្សាយ​នៅ​ថ្ងៃ​អង្គារ ទី២៣ វិច្ឆិកា​ កម្មវិធី​អភិវឌ្ឍន៍​របស់​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​ឬ​ហៅកាត់​ថា UNDP​ បាន​ប៉ាន់ស្មានថា​សង្រ្គាម​៧ឆ្នាំ​នៅ​យេម៉ែន​នឹង​អាច​ផ្តាច់​ជីវិត​មនុស្សកើនដល់ ៣៧៧​ ០០០នាក់នៅចុងឆ្នាំនេះ​ តាមរយៈ​ផលប៉ះពាល់​ដោយផ្ទាល់​និង​ដោយ​ប្រយោល​។ ជនរងគ្រោះស្លាប់​ពី​ផល​ប៉ះពាល់​ដោយផ្ទាល់​និង​ដោយ​ប្រយោល អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​លើកឡើងថា​មាន​រហូត​ទៅជិត​ ៦០%​ នៃការ​ស្លាប់​នឹង​អាច​បណ្តាល​មកពី​ផល​ប៉ះពាល់​ដោយ​ប្រយោល​ដូចជា​កង្វះ​ទឹក​ស្អាត ភាព​អត់ឃ្លាន​ និងជំងឺ​។ ចំណែក​ឯ​ការ​វាយ​ប្រយុទ្ធគ្នា​នឹង​អាច​សម្លាប់មនុស្ស​ដោយ​ផ្ទាល់​កើន​ដល់​ចំនួន​ជាង​ ១៥០ ០០០នាក់​។ ភាគច្រើននៃ​អ្នក​ដែល​ត្រូវបានសម្លាប់​ដោយ​ផលប៉ះពាល់​ដោយប្រយោល​នៃ​សង្រ្គាម​គឺ​ជា​កុមារតូចៗ​។ កុមារតូចៗទាំងនោះ​ងាយរងគ្រោះ​ជាពិសេស​ពី​បញ្ហា​កង្វះ​អាហារូបត្ថម្ភ​។ នៅ​ក្នុង​របាយការណ៍​ អង្គការ UNDP ប៉ាន់​ប្រមាណ​ថា​ ៧០%​ នៃអ្នក​ស្លាប់​គឺជា​កុមារ​ដែល​មាន​អាយុក្រោម ៥ ឆ្នាំ​។ នៅឆ្នាំ ២០២១​ កុមារ​យេម៉ែន​ដែលមាន​អាយុ​ក្រោម៥ឆ្នាំ​ចំនួន​ម្នាក់ស្លាប់រៀងរាល់ ៩ នាទីម្តង​ដោយសារតែសង្គ្រាម​។ នេះបើតាម UNDP ដដែល។ គួររំឭកថា​ ជម្លោះ​នៅយេម៉ែន​បាន​ចាប់​ផ្ទុះ​ឡើងនៅខែមីនា​ ឆ្នាំ ២០១៥​ នៅពេល​ដែល​សម្ព័ន្ធ​អន្តរ​ជាតិ​ដឹកមុខ​ដោយ​អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត​ចូលធ្វើ​អន្តរាគមន៍​ជួយ​រដ្ឋាភិបាល​យេម៉ែន​ ក្រោយ​ក្រុម​ឧទ្ទាម​ហ៊ូទី​គាំទ្រ​ដោយអ៊ីរ៉ង់​វាយ​ដណ្តើមយក​បាន​ក្រុង​សាណា​ដែល​ជា​រដ្ឋធានី​របស់​យេម៉ែន​។ ការ​ប្រយុទ្ធ​គ្នា​តាំង​ពី​ពេល​នោះ​ បាន​ជះ​ផល​ប៉ះពាល់​ធ្ងន់ធ្ងរដល់​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​របស់​យេម៉ែន​។ UNDP​ ធ្លាប់បាន​ទាញសញ្ញាអាសន្ន​ថា​សង្រ្គាមនៅ​យេម៉ែន​ដែល​ជា​ប្រទេស​ក្រីក្រ​បំផុតមួយ​​នៅក្នុងតំបន់​បាន​រុញ​ច្រានឲ្យ​ការអភិវឌ្ឍន៍​របស់​ប្រទេសនេះ​ដើរថយក្រោយ​អស់​ជាង​២​ទសវត្សរ៍​។ ជម្លោះរ៉ាំរៃនៅ​យេម៉ែននេះ​តែង​ត្រូវ​បាន​គេ​ចាត់ទុកថា​ជា​​មហន្តរាយ​មនុស្សធម៌​ដ៏​ធ្ងន់ធ្ងរ​បំផុត​ក្នុង​ពិភពលោក​។ ដោយ​ព្យាករណ៍​ពី​ផល​ប៉ះពាល់​នៃ​ការ​បន្ត​ប្រយុទ្ធ​គ្នា​ទៅ​ថ្ងៃ​អនាគត​ អង្គការ UNDP បាន​ព្រមាន​ថាមនុស្ស​សរុប​រហូត​ដល់ ១,៣ លាន​នាក់នឹង​ត្រូវ​ស្លាប់​នៅ​ឆ្នាំ ២០៣០​ខាងមុខ​។ ចុះបើ​សង្គ្រាម​នៅយេម៉ែន​អាចបិទបញ្ចប់​ តើនឹង​មានអ្វីកើតឡើង​? ប្រសិន​បើ​ជម្លោះរ៉ាំរ៉ៃ​អាច​បិទ​បញ្ចប់នៅពេលនេះ​ នោះ​ពន្លក​នៃ​ក្តី​សង្ឃឹម​ចំពោះ​អនាគត​របស់​ប្រទេស​យេម៉ែន​នឹង​ចាប់​រះ​មាន​ពន្លឺមកវិញ​ ដោយ​យេម៉ែន​អាច​នឹង​ក្លាយ​ជា​ប្រទេស​មានប្រាក់​ចំណូលមធ្យម​នៅឆ្នាំ ២០៥០​។ ក៏ប៉ុន្តែ​ UNDP វាយតម្លៃថា​ស្ថានការណ៍​នៅក្នុង​ប្រទេស​យេម៉ែន​សព្វថ្ងៃនេះ​មិនបាន​បង្ហាញ​សញ្ញាធូរស្រាល​ឡើយ​។ នៅក្នុង​តំបន់មួយចំនួន​ ការ​វាយ​ប្រយុទ្ធ​គ្នា​នៅតែបន្ត​កើន​ឡើង​ មានតាំងពី​ការប្រយុទ្ធ​ដោយរថក្រោះ​ ការទម្លាក់​គ្រាប់​បែក​ជា​ប្រចាំ​ដោយ​យន្តហោះ​ចម្បាំង​ និង​យន្តហោះគ្មាន​មនុស្សបើក​។ ហើយហេដ្ឋារចនា​សម្ព័ន្ធ​សំខាន់ៗ​នៅតែ​រងការ​បំផ្លិច​បំផ្លាញ​។ ក្នុង​ប៉ុន្មានសប្តាហ៍ថ្មីៗនេះ​ ការ​ប្រយុទ្ធគ្នា​បានកើនឡើង​នៅក្បែរ​ទីក្រុង​យុទ្ធសាស្ត្រ​ម៉ារីប (Marib) ដែលសម្បូរប្រេង​និងជា​បន្ទាយដ៏សំខាន់​ចុងក្រោយ​របស់រដ្ឋាភិបាល​ដែល​ទទួលស្គាល់​ដោយ​​អន្តរជាតិ​។ ពួកឧទ្ទាមនិង​យុទ្ធជនគាំទ្រ​រដ្ឋាភិបាល​រាប់ពាន់​នាក់​ត្រូវបានសម្លាប់​នៅ​ក្នុងការប្រយុទ្ធគ្នា​ដើម្បី​ដណ្តើមយកទីក្រុងដ៏​សំខាន់មួយនេះ​។ នៅក្នុងបទអត្ថាធិប្បាយដាច់ដោយឡែកមួយកាលពីថ្ងៃអង្គារ​​ ទីភ្នាក់ងារ​​អង្គការ​សហ​ប្រជាជាតិ​​ទទួលបន្ទុកជនភៀសខ្លួន​បាន​បង្ហាញពី​ក្តី​ព្រួយ​បារម្ភ​យ៉ាង​ខ្លាំង​របស់ខ្លួន​អំពី​សុវត្ថិភាព​ និង​សន្តិសុខ​របស់​ជន​ស៊ីវិលនៅម៉ារីប​។ អ្នកនាំពាក្យរបស់​ឧត្តមស្នង​ការទទួល​បន្ទុក​ជន​ភៀស​ខ្លួននៃ​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​​នៅ​ទីក្រុង​​ហ្សឺណែវ​អ្នកស្រី Shabia Mantoo បាន​មានប្រសាសន៍ថា​ នៅម៉ារីប​ចាប់តាំងពី​ខែកញ្ញាមក​ដល់​ពេលនេះ​ សង្គ្រាម​បាន​បង្ខំឲ្យមនុស្សប្រមាណ​ ៤០ ០០០នាក់​រត់​ភៀស​ខ្លួន​។ គេប៉ាន់ស្មានថា​ចំនួន​អ្នក​រត់ភៀស​ខ្លួន​នឹង​កើន​ឡើងដល់ជាង១លាននាក់​ក្នុងពេល​ខាងមុខ​ ហើយ​ពួកគេ​ទាំងនោះ​នឹង​ប្រឈម​ស្ថានភាព​សុខភាព​ដូច​ជាជំងឺ​រាគរូស ជំងឺ​គ្រុនចាញ់ និង​ការ​ឆ្លង​ជំងឺរលាក​ផ្លូវ​ដង្ហើម​ជាដើម។ល។ សរុបមក​ ជនស៊ីវិល​យេម៉ែន​គឺជា​អ្នក​រងគ្រោះខ្លាំង​បំផុត​ពី​សង្គ្រាមរយៈពេល ៧ឆ្នាំ​ ដែល​នៅតែ​គ្មាន​សញ្ញានៃ​ការបិទបញ្ចប់​។ បើ​ការ​វាយប្រយុទ្ធគ្នានៅបន្តមាន​ នោះ​ប្រជាជន​យេម៉ែនរាប់​លាននាក់​ក៏នៅតែបន្ត​ទទួល​រងគ្រោះ​ពី​ជម្លោះ​ ដោយត្រូ​រស់នៅ​ក្នុង​ភាព​ភ័យខ្លាច​ រស់​ជាប់​ក្នុង​ភាព​ក្រីក្រ ពិបាក​ប្រកបការងារដើម្បី​ទ្រទ្រង់​ជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ​។ បច្ចុប្បន្ននេះ​ ជាង​ ៨០%​នៃ​ប្រជាជន​យេម៉ែន​សរុប​ប្រមាណ​ ៣០ លាន​នាក់​ កំពុងត្រូវ​ការ​ជំនួយ​មនុស្សធម៌​ ខណៈ​សេដ្ឋកិច្ច​របស់ប្រទេសមួយនេះ​ជិតដួលរលំទៅហើយ​ ដោយសារ​តែ​សង្គ្រាម​រ៉ាំរ៉ៃដែល​មាន​ការលូកដៃ​ចូល​កកូរកកាយផង​ពី​សំណាក់​បរទេស​ខាងក្រៅ​៕
    11/24/2021
    5:15
  • ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក - អាច​​ទទួល​យក​បានទេ បើ​​​អាំងទែរ​ប៉ូល​​ជ្រើសរើស​ប្រធានថ្មី​ ជាមេ​នគរបាល ដែល​ជាប់​ចោទ​​ពីបទ​រំលោភ​សិទ្ធិមនុស្ស?
    ស្ថានប័នប៉ូលីសអន្តរជាតិ Interpol បានបើក​អង្គសន្និបាត ចាប់ពីថ្ងៃទី​២៣វិច្ឆិកា ដល់ថ្ងៃទី​២​៥​វិច្ឆិកា​ ដើម្បី​បោះឆ្នោត​ជ្រើសរើស​ប្រធានថ្មី។ មានបេក្ខជនម្នាក់ ជាមេបញ្ជាការ​នគរបាល​អេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួម ឈ្មោះ អាម៉េដ អាល់រ៉ៃស៊ី គឺជាបេក្ខជនដែល​មានប្រៀបខ្លាំងជាងគេ​ និងសង្ឃឹមក្លាយ​ជា​ប្រធានថ្មី របស់អាំងទែរប៉ូល។ ក៏ប៉ុន្តែ នាយ​នគរបាល​អេមៀរ៉ាតអារ៉ាប់រួមរូប​នះ ត្រូវបាន​មនុស្ស​មួយចំនួន ដាក់ពាក្យ​ប្តឹង ពីបទចេញ​បញ្ជា ឲ្យ​មានការធ្វើទារុណកម្ម និងរំលោភសិទ្ធិមនុស្សធ្ងន់ធ្ងរ។​ ក្នុងនាម​ជាស្ថាប័នប៉ូលីសអន្តរជាតិ Interpol  តើ​អាច​ទទួលយកបានទេ​​ នូវ​អនាគតប្រធានថ្មី ដែលជាប់ចោទ ថាជាអតីតមេបញ្ជាការនគរបាល ប្រើអំណាច​រំលោភសិទ្ធិមនុស្ស? អាំងទែរប៉ូល Interpol ដែលមានស្នាក់ការធំនៅ​ទីក្រុងលីយ៉ុង ប្រទេសបារាំង គឺជាស្ថាប័ន​នគរបាលអន្តរជាតិ ដែលមានតួនាទី​ប្រយុទ្ធប្រឆាំង នឹង​ឧក្រិដ្ឋកម្ម​អន្តរជាតិ។ ចាប់ពីថ្ងៃទី​២៣ វិច្ឆិកា ដល់ថ្ងៃ ២៥វិច្ឆិកា ស្ថាប័ន​នេះ បើកមហាសន្និបាទ ដើម្បីបោះឆ្នោត​ជ្រើសរើសប្រធានថ្មី។ មាន​បេក្ខជន២រូប ដែលឈរឈ្មោះ គឺលោកអា​​ម៉េដ​ អាល់រ៉ៃស៊ី ​(Ahmed Nesser al-Raisi) ជនជាតិអេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួម និង​លោកស្រី​ Sarka Havrankova ជនជាតិឆេក។ ទារុណកម្ម និង​អំពើរំលោភសិទ្ធិមនុស្ស ប្រភពជាច្រើនបានអះអាងថា គឺលោក Ahmed al-Raisi ដែលជាបេក្ខជនមានប្រៀប អាចត្រូវបាន​សមាជិកអាំងទែរប៉ូល ជ្រើសរើស​ឲ្យធ្វើជាប្រធានថ្មី នៃស្ថាប័ននេះ។ ក៏ប៉ុន្តែ បេក្ខភាព​របស់​មេបញ្ជាការនគរបាល​អេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួមរូបនេះ កំពុងតែចោទជាបញ្ហាចម្រូងចម្រាស ជាច្រើន បន្ទាប់ពីមានពាក្យ​បណ្តឹងមួយចំនួន ដាក់នៅតុលាការបារាំង អង់គ្លេស និងតួកគី ចោទថាលោក​ម្នាក់នេះ គឺ​ជាអ្នកបញ្ជា ឲ្យ​សមត្ថកិច្ចអេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួម ចាប់បង្ឃាំងមនុស្ស ធ្វើទារុណកម្ម និង​ធ្វើ​សកម្មភាព​រំលោភសិទ្ធិមនុស្សផ្សេងៗទៀត។ ជាក់ស្តែង អង្គការ​ Gulf Center For Human Rights បានដាក់ពាក្យ​ប្តឹងនៅតុលាការបារាំង ដោយ ចោទលោក Ahmed al-Raisi​ ក្នុងនាមជាអគ្គបេបញ្ជាការនគរបាលអេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួម ថាបានធ្វើទុក្ខបុកម្នេញ ទៅលើ​សកម្មជននយោបាយ​ប្រឆាំង និង​សកម្មជនសិទ្ធិមនុស្ស។ តួយ៉ាង លោក Ahmed Mansour អ្នកសរសេរទំព័រ Blog រិះគន់ម្នាក់ នៅអេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួម ដែលត្រូវបាន​គេចាប់ដាក់ឃុំ និងធ្វ់ទារុណកម្ម​ ប្រមាណ​៥ឆ្នាំមកហើយ។ នេះបើផ្អែកតាម​លោក​ William Bourdon មេធាវីរបស់​អង្គការដើមបណ្តឹង។ ចាប់ដាក់ឃុំ និងរងទារុណកម្ម ដោយសារតែពាក់អាវមានទង់ជាតិកាតា លោក Ahmed al-Raisi​ ក៏មានពាក់ព័ន្ធនឹងពាក្យ​បណ្តឹង ពីមនុស្ស២នាក់ផ្សេងទៀត នៅ​ប្រទេសអង់គ្លេស ពីបទធ្វើទារុណកម្ម លើជនជាតិអង់គ្លេស២នាក់។ អ្នក​ទី១ ឈ្មោះ Ali Issa Ahmad គឺជាអ្នកគាំទ្រកីឡាបាល់ទាត់ ហើយ​បានធ្វើដំណើរទៅតាមដានការប្រកួតពានរង្វាន់អាស៊ី កាលពីឆ្នាំ​២០១៩ នៅ​ប្រទេសអេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួម។ នៅក្នុងពេលទៅ​មើលការប្រកួត​ Ali Issa Ahmad បានពាក់អាវយឺតកីឡា មានទង់ជាតិប្រទេសកាតា ហើយត្រូវបាន​សមត្ថកិច្ច​នគរបាល អេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួម ចាប់ឃុំខ្លួន និងបានធ្វើទារុណកម្ម រយៈពេល​៣សប្តាហ៍។ ចំណែកដើមបណ្តឹងម្នាក់ទៀត ជាជនជាតិអង់គ្លេសដែរ ឈ្មោះ Matthew Hedges ជាសាស្ត្រាចារ្យ ហើយបានធ្វើការស្រាវជ្រាវ ស្តីពី​ស្ថាប័ន​សន្តិសុខនៅអេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួម។ ត្រូវគេដាក់ឃុំដោយអយុត្តិធម៌ ចំនួន​៧ខែ ពីបទចារកិច្ច លោក​Matthew Hedges ​បានរងនូវទារុណកម្ម ទាំងផ្លូវកាយ និងសតិអារម្មណ៍យ៉ាង​ធ្ងន់ធ្ងរបំផុត។ ជនជាតិអង់គ្លេស​ទាំង២នាក់ បានដាក់ពាក្យប្តឹង លោក Ahmed al-Raisi​ ដោយជឿថាគឺលោកម្នាក់នេះ ជាអ្នកបញ្ជាឲ្យ​មានការធ្វើ​អំពើព្រៃផ្សៃទាំងអស់នេះ។ ហើយកាលពីថ្ងៃទី ១៦វិច្ឆិកា លោក Hubert Julien-Laferrière សមាជិកសភាបារាំងប្រចាំតំបន់ Rhône បានអញ្ជើញជនរងគ្រោះទាំង២នាក់នេះ ឲ្យ​ផ្តល់សក្ខីកម្មចំពោះមុខអង្គសភាបារាំង ដើម្បីពញ្ញាក់ស្មារតីអ្នកនយោបាយបារាំងទាំងអស់ ឲ្យ​ក្រោកឡើងប្រឆាំងនឹងបេក្ខភាពលោក Ahmed al-Raisi​ ជាប្រធានអាំងទែរ​ប៉ូល។ សមាជិកសភាបារាំង លោក​Hubert Julien-Laferrière បានលើកឡើងស្ថាប័ននគរបាលអន្តរជាតិ មិនអាចត្រូវបានដឹកនាំដោយ​មនុស្សម្នាក់ ដែលជាឧក្រិដ្ឋជននោះទេ។ លោក Khalid Ibrahim ប្រធានអង្គការ​ Gulf Center For Human Rights បានថ្លែងការត្រេកអរ ដែលមាន​ពាក្យ​បណ្តឹងកាន់តែច្រើន ទាក់ទិននឹងលោក Ahmed al-Raisi​ នៅតាមប្រទេសផ្សេងៗ​។ លោកសង្ឃឹមថា ពាក្យ​បណ្តឹងទាំងនេះនឹងអាចឈានទៅដល់ ការចាប់ឃាត់ខ្លួនជននេះ យកមកជំនំជំរះ ដោយឈរលើសមត្ថភាព​អំណាច​​យុត្តាធិការ​ជាលក្ខណៈសកល នៃប្រព័ន្ធយុត្តិធម៌។ លោកលើកឡើងថា បណ្តឹងបែបនេះ មិនអាចធ្វើទៅរួចទេ នៅក្នុង​ប្រទេសអេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួម ព្រោះគ្រប់យ៉ាង គឺគេសម្រេចពីថ្នាក់លើកំពូល​មកទាំងអស់។ « រឿងអាស្រូវធំ បើInterpol មានប្រធានជាឧក្រិដ្ឋជន » ដោយឡែក លោក Patrick Baudoin ប្រធានកិត្តិយស នៃសហភាពអន្តរជាតិដើម្បី​សិទ្ធិ​មនុស្ស បាន​លើកឡើងថា នៅបារាំង គឺរដ្ឋអាជ្ញាមិនទាន់​បាន​សម្រេច​ បើក​ការស៊ើបអង្កេតជាផ្លូវការទេ លើពាក្យ​បណ្តឹងទាំងនេះ។ លោក​បានទាញសញ្ញាអាសន្នថា វានឹងជារឿងអាស្រូវធំ ប្រសិនបើ លោក Ahmed al-Raisi​ ក្លាយ​ជាប្រធានរបស់អាំងទែរប៉ូលមែននោះ។ លោកបន្ថែមថា មនុស្សដែលមាន​ចិត្តឃោរឃៅរូបនេះ នឹង​បន្តធ្វើសកម្មភាពរំលោភបំពានរបស់ខ្លួន នៅទូទាំងពិភពលោកតែម្តង។ យ៉ាងណាក៏ដោយ បើទោះបីជាមានសមាជិកសភាប្រមាណជាង​៥០នាក់ ខំប្រឹងឈ្មុសឈ្មុល ទាមទារ​ឲ្យ​លោក​ប្រធានាធិបតី​ម៉ាក្រុង ធ្វើអន្តរាគមន៍ ក៏ប៉ុន្តែបញ្ហានេះ ហាក់មិនសូវត្រូវបាន​រដ្ឋាភិបាលបារាំង ចាប់អារម្មណ៍ប៉ុន្មានទេ។ រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងមហាផ្ទៃបារាំង បានត្រឹមតែឆ្លើយថា គិតមកទល់ពេលនេះ គេគ្មាន​អ្វីមកបញ្ជាក់បានទេ ថាការចោទប្រកាន់ទៅលើរូបលោក Ahmed al-Raisi​ ទាំងនោះ មានភស្តុតាង នឹងអំណះអំណាងផ្លូវច្បាប់គ្រប់គ្រាន់។ អេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួម ជាអតិថិជនអាវុធរបស់បារាំង បើតាមការវិភាគ របស់​លោក Hubert Julien-Lafferière រដ្ឋាភិបាល​បារាំង​ មិនចង់ចេញមុខ រារាំងបេក្ខភាពរបស់ លោក Ahmed al-Raisi​ ពីព្រោះថា បារាំង មិនចង់មានបញ្ហា​ការទូតជាមួយ​អេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួម។ ប្រទេសនេះ ទិញអាវុធពីបារាំងច្រើនណាស់ ហើយ​បារាំងក៏មិនដែលទាមទារលក្ខខណ្ឌគោរពសិទ្ធិមនុស្សអ្វី ពីប្រទេសនេះដែរ។ អ្នកកាសែតរបស់វិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិ RFI បានព្យាយាមទាក់ទង សុំការបំភ្លឺពីលោក Ahmed al-Raisi​  តែត្រូវបាន​លោក​ម្នាក់នេះ ប្រកែកមិនឆ្លើយ។ ចំណែកស្ថានទូតអេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួម ប្រចាំនៅក្រុងប៉ារីស បានឆ្លើយថា « លោក Ahmed al-Raisi​  គឺជាមេបញ្ជាការនគរបាលម្នាក់ ដែលមានសមត្ថភាព និងបទពិសោធន៍ការងារ៤០ឆ្នាំមកហើយ។ ប្រសិនបើ​លោកត្រូវជាប់ឆ្នោតជាប្រធានអាំងទែរប៉ូល នោះលោកនឹងបន្តធ្វើការងារនេះ ដើម្បីការពារសន្តិសុខ សុវត្ថិភាពជូនប្រជាពលរដ្ឋនៅទូទាំងពិភពលោក »។ គួរបញ្ជាក់ថា នៅថ្ងៃទៅ​២៥វិច្ឆិកាខាងមុខនេះ គេនឹងដឹង​ថាអ្នកណានឹងក្លាយជាប្រធានថ្មី របស់អាំងទែរប៉ូលហើយ។ បើតាមប្រភពស្និទ្ធនឹងសំណុំរឿងនេះ លោក Ahmed al-Raisi​  បានប្រើយុទ្ធសាស្ត្រទិញទឹកចិត្ត អូសទាញដើម្បីអាចបានសម្លេងឆ្នោតច្រើនបំផុត។ បេក្ខជនម្នាក់ទៀត ដែលជាគូប្រជែងរបស់​លោក គឺលោកស្រី Sarka Havrankova ប្រហែលជាមានសង្ឃឹមតិចណាស់​៕
    11/23/2021
    6:22
  • ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក - ស៊ូដង់៖ហេតុអ្វីបានជានាយករដ្ឋមន្រ្តីធ្លាក់ពីអំណាចដោយរដ្ឋប្រហារត្រូវបានមេរដ្ឋប្រហារប្រគល់អំណាចឲ្យវិញ?
    នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ស៊ូដង់ លោក​អាប់ដាឡា ហាំដុក​ទទួល​បាន​ជា​ថ្មី​នូវ​តំណែង​នាយករដ្ឋមន្រ្តី​ដែល​លោក​បាន​បាត់បង់​ដោយ​រដ្ឋប្រហារ​យោធា​រៀបចំ​ដោយ​ឧត្តមសេនីយ​អាល់ បួររ៉ាន​កាល​ពី​ថ្ងៃទី២៥ តុលា។ ការ​ឡើង​អង្គុយ​កៅអី​នាយករដ្ឋមន្រ្តី​ឡើង​វិញ​របស់​លោក​ហាំដុក​បាន​ធ្វើ​ឡើង ក្រោយ​ពី​មាន​កិច្ចព្រមព្រៀង​មួយ​រវាង​លោក និង​ឧត្តមសេនីយ​បួររ៉ាន។ តែ​ទោះ​ជា​យ៉ាង​នេះ​ក្តី ប្រជាជន​ស៊ូដង់​ដែល​បាន និង​កំពុង​បន្ត​ធ្វើ​បាតុកម្ម​ប្រឆាំង​ឧត្តមសេនីយ​បួររ៉ាន​មិន​ទទួល​យក​កិច្ចព្រមព្រៀង​នេះ​ទេ។ ហេតុអ្វី​បាន​ជា​មេរដ្ឋប្រហារ​យោធា​សុខចិត្ត​ប្រគល់​តំណែង​ឲ្យ​លោក​ហាំដុក​វិញ និង​ថា តើ​ការ​វិល​ត្រឡប់​របស់​នាយករដ្ឋមន្រ្តី​រូប​នេះ​អាច​ដោះស្រាយ​វិបត្តិ​នយោបាយ​សព្វថ្ងៃ​បាន​ដែរ ឬ​ទេ? ព្រឹត្តិការណ៍​នយោបាយ​ក្រឡាប់​ចាក់​នៅ​ស៊ូដង់​ពេល​នេះ គឺ​ជា​ព្រឹត្តិការណ៍​មួយ​ដែល​គេ​កម្រ​ឃើញ​កើត​មាន និង​សឹង​គ្មាន​តែ​ម្តង។ តើ​មាន​ប្រទេស​ប៉ុន្មាន​លើ​លោក​ដែល​ប្រធានាធិបតី ឬ​នាយករដ្ឋមន្រ្តី​ធ្លាក់​ពី​អំណាច​ដោយ​រដ្ឋប្រហារ​យោធា​បែរ​ជា​ត្រូវ​បាន​មេរដ្ឋប្រហារ​ហៅ​ឲ្យ​កាន់​តំណែង​ជា​ថ្មី?។ កាល​ពី​ជិត ១ខែ​មុន ពោល​ក្នុង​ថ្ងៃទី២៥ តុលា ឧត្តមសេនីយ​អាល់ បួររ៉ាន​បាន​ធ្វើ​រដ្ឋប្រហារ​ទម្លាក់​នាយករដ្ឋមន្រ្តី​លោក​អាប់ដាឡា ហាំដុក និង​ឃុំ​លោក​ហាំដុក​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ។ តាំង​ពី​ពេល​នោះ​មក ប្រជាជន​ស៊ូដង់​បាន និង​កំពុង​បន្ត​ចុះ​ផ្លូវ​ធ្វើ​បាតុកម្ម​ប្រឆាំង​នឹង​របបសឹក​មក​ដល់​សព្វថ្ងៃ។ បាតុកម្ម​ត្រូវ​បាន​របបសឹក​វាយបង្រ្កាប​យ៉ាង​បង្ហូរ​ឈាម​ដោយ​បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​មនុស្ស​ស្លាប់ ៤១នាក់​គិត​ត្រឹម​ថ្ងៃ​អាទិត្យ ទី២១ វិច្ឆិកា។ ទន្ទឹម​នឹង​កំហឹង​បះបោរ​របស់​ប្រជាជន រដ្ឋប្រហារ​យោធា​ក៏​ត្រូវ​បាន​សហគមន៍​អន្តរជាតិ​ថ្កោលទោស និង​បន្ត​ទាមទារ​ឲ្យ​ប្រគល់​អំណាច​ទៅ​ឲ្យ​ស៊ីវិល​វិញ។ តែ​ឧត្តមសេនីយ​បួររ៉ាន​បាន​ធ្វើ​មិន​ឃើញ និង​ធ្វើ​មិន ឮ ចំពោះ​កំហឹង និង​ការ​ទាមទារ​របស់​ប្រជាជន​ក៏​ដូច​ជា​សហគមន៍​អន្តរជាតិ។ គឺ​ទើប​ក្នុង​ថ្ងៃទី២១ វិច្ឆិកា​ដែល​ឧត្តមសេនីយ​បួររ៉ាន និង​នាយករដ្ឋមន្រ្តី​លោក​ហាំដុក​បាន​យល់​ព្រម​ចុះ​ហត្ថលេខា​លើ​កិច្ចព្រមព្រៀង​មួយ​ដោយ​ការ​ឯកភាព​គ្នា​លើ​ចំណុច​មួយ​ចំនួន ដូច​ជា​ការ​ប្រគល់​អំណាច​ទៅ​ឲ្យ​លោក​ហាំដុក​វិញ ការ​ដោះលែង​អ្នកទោស​នយោបាយ ឬ​មួយ​ក៏​ការ​បែងចែក​អំណាច​រវាង​កងទ័ព និង​ស៊ីវិល​ជា​ដើម។ តាម​ពិត​ទៅ អ្វី​ដែល​លោក​ហាំដុក និង​ឧត្តមសេនីយ​បួររ៉ាន​បាន​ព្រមព្រៀង​គ្នា​នេះ គឺ​ជា​អ្វី​ដែល​សហគមន៍​អន្តរជាតិ​បាន​ទាមទារ ចង់​បាន​តាំង​ពី​ក្រោយ​រដ្ឋប្រហារ​មក​ម្ល៉េះ។ តែ​មាន​សំណួរ​មួយ​ចំនួន​បាន​ចោទ​ឡើង​នៅ​ពេល​នេះ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ជិត ១ខែ​ក្រោយ​រដ្ឋប្រហារ​ទើប​មាន​ការ​ព្រមព្រៀង​គ្នា តើ​អ្នក​ណា​បាន​ធ្វើ​សម្បទាន​ឲ្យ​អ្នក​ណា​មុន​គេ និង​ថា តើ​រវាង​ឧត្តមសេនីយ​បួររ៉ាន និង​នាយករដ្ឋមន្រ្តី​លោក​ហាំដុក អ្នក​ណា​ទទួល​បាន​ផលចំណេញ​ច្រើន​ជាង​គេ​ពី​កិច្ចព្រមព្រៀង​ពេល​នេះ?។ បើ​គេ​មើល​មួយ​ភ្លែត​ទៅ ឥស្សរជន​ទាំង​ពីរ​ទទួល​បាន​ផលចំណេញ​ដូច​គ្នា។ សម្រាប់​ឧត្តមសេនីយ​អាល់ បួររ៉ាន កិច្ចព្រមព្រៀង​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​លោក​ចេញ​ផុត​ពី​ការ​វាយប្រហារ រិះគន់ និង​ភាព​ទាល់ច្រក ជាប់គាំង​នយោបាយ​ដែល​កើត​ចេញ​ពី​រដ្ឋប្រហារ។ ប្រតិកម្ម​របស់​សហគមន៍​អន្តរជាតិ និង​បាតុកម្ម​របស់​មហាជន​ប្រឆាំង​រូប​លោក​មក​ដល់​សព្វថ្ងៃ​ជា​ឧទាហរណ៍​ជាក់ស្តែង​ស្រាប់​មិន​អាច​ប្រកែក​បាន​ទេ។ សម្រាប់​លោក​អាប់ដាឡា ហាំដុក​វិញ កិច្ចព្រមព្រៀង​បាន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​លោក​ទទួល​បាន​ជា​ថ្មី​នូវ​តំណែង​នាយករដ្ឋមន្រ្តី។ តែ​បើ​គេ​ពិនិត្យមើល​ឲ្យ​បាន​ស៊ីជ្រៅ​បន្តិច​ទៅ​ទើប​ឃើញ​ថា ឧត្តមសេនីយ​បួររ៉ាន​ជា​អ្នក​ឈ្នះ ហើយ​នាយករដ្ឋមន្រ្តី​លោក​ហាំដុក​ជា​អ្នក​ចាញ់ ឬ​និយាយ​ឲ្យ​ស្រួល​យល់ លោក​ហាំដុក​ចាញ់​ច្រាប​ឧត្តមសេនីយ​បួររ៉ាន​ខ្លាំង​ណាស់។ ចាញ់​ច្រាប ព្រោះ​ជិត ១ខែ​ក្រោយ​រដ្ឋប្រហារ បុរស​ខ្លាំង​បួររ៉ាន​បាន​រៀបចំ​សេណារីយ៉ូ​នយោបាយ​ជា​ច្រើន​រួច​ជា​ស្រេច ដូច​ជា​ការ​កែប្រែ​ច្បាប់​រដ្ឋធម្មនុញ​តម្រូវ​ខ្លួន​ឯង ឬ​មួយ​ក៏​តែងតាំង​ខ្លួន​ឯង​ជា​ប្រធាន​ក្រុមប្រឹក្សា​អធិបតេយ្យភាព​ជា​ដើម។ មួយ​វិញ​ទៀត កិច្ចព្រមព្រៀម​បាន​ចែង​ពី​ការ​ពង្រឹង​ការ​ត្រួតពិនិត្យ​របស់​កងទ័ព​លើ​រដ្ឋាភិបាល មិន​បាន​ចែង​ច្បាស់​ពី​ថ្ងៃខែ​រៀបចំ​បោះឆ្នោត​ថ្មី និង​ក៏​មិន​បាន​លើក​ឡើង​ពី​ការ​ផ្ទេរ​តំណែង​ប្រធាន​ក្រុមប្រឹក្សា​អធិបតេយ្យភាព​ទៅ​ឲ្យ​ស៊ីវិល។ មែនទែន​ទៅ នាយករដ្ឋមន្រ្តី​លោក​ហាំដុក​បាន​ដឹង​ច្បាស់​ពី​ការ​ចាញ់​ច្រាប​ឧត្តមសេនីយ​បួររ៉ាន។ តែ​លោក​ហាំដុក​បាន​យល់​ឃើញ​ថា ដើម្បី​អាច​បិទបញ្ចប់​ការ​បង្ហូរ​ឈាម​របស់​ប្រជាជន​នៅ​ក្នុង​ក្បួន​បាតុកម្ម​ប្រឆាំង​នឹង​របបសឹក​ពេល​នេះ លោក​គ្មាន​ជម្រើស​អ្វី​ផ្សេង​ក្រៅ​ពី​ព្រមព្រៀង​ជាមួយ​ឧត្តមសេនីយ​បួររ៉ាន​ទេ។ សម្រាប់​លោក​ហាំដុក ជម្រើស​ចាប់​ដៃ​ជា​មួយ​ឧត្តមសេនីយ​បួររ៉ាន​ដែល​ជា​តួអង្គ​ធ្វើ​រដ្ឋប្រហារ​ទម្លាក់​លោក​ជា​យុទ្ធសាស្រ្ត​ដើម្បី​សងសឹក​វិញ។ តែ​បញ្ហា​នៅ​ត្រង់​ថា នេះ​មិនមែន​ជា​ការ​យល់​ឃើញ​របស់​ក្រុម​បាតុករ និង​ក្រុម​សកម្មជន​របស់​លោក​ហាំដុក​ទេ។ សម្រាប់​ពួក​គេ ហត្ថលេខា​របស់​លោក​ហាំដុក​ជា​ការ​ធ្វើ​អត្តឃាត​នយោបាយ និង​បាន​ចោទ​លោក​ហាំដុក​ពី​បទ​ក្បាត់​ឧត្តមគតិ​ខ្លួន​ឯង។ បើ​តាម​មើល​ទៅ ការ​វិល​ត្រឡប់​ចូល​កាន់​តំណែង​នាយករដ្ឋមន្រ្តី​ជា​ថ្មី​របស់​លោក​ហាំដុក​ពេល​នេះ​នៅ​មិន​ទាន់​អាច​រំងាប់​កំហឹង​របស់​ប្រជាជន​បាន​នៅ​ឡើយ​ទេ។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ វា​អាច​នឹង​រុញ​ស្ថានការណ៍​ឲ្យ​ធ្លាក់​ដុនដាប​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ទៀត​ផង។ គេ​នៅ​មិន​នៅ​មិន​ទាន់​ដឹង​ថា តើ​ព្រឹត្តិការណ៍​នយោបាយ​ថ្មី​នេះ​នឹង​ហុច​ចេញ​នូវ​លទ្ធផល​យ៉ាង​ណា​ទេ។ អ្វី​ដែល​គេ​អាច​និយាយ​បាន​ពេល​នេះ ដរាប​ណា​ឧត្តមសេនីយ​បួររ៉ាន​បន្ត​មាន​ឥទ្ធិពល​ក្នុង​ឆាក​នយោបាយ ដរាប​នោះ​ប្រជាជន​មិន​បញ្ឈប់​ការ​តវ៉ា​ទេ៕
    11/22/2021
    5:03
  • ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក - តើជាកំហុសឥណ្ឌាទើបគេមិនអាចចុះកិច្ចព្រមព្រៀងអាកាសធាតុរឹងមាំមួយបាន?
    សន្និសីទអាកាសធាតុ នៅទីក្រុង Glasgow បាន​បញ្ចប់​កាល​ពីចុងសប្តាហ៍​កន្លងទៅ នៅ​ក្នុង​សភាព​តានតឹង ដោយ​ការ​ចរចា​ត្រូវ​អូសបន្លាយពេល​ហួស​កាលកំណត់ ហើយ​នៅ​ទីចុងបំផុត​ទៅ គេ​ត្រូវ​បន្ធូរបន្ថយ​វិធានការ​មួយ​ចំនួន ជាពិសេស ទាក់ទង​នឹង​ធ្យូងថ្ម ដើម្បី​សម្រុះសម្រួល​គ្នា​ឲ្យ​ចេញ​ជា​កិច្ចព្រមព្រៀង។ ក្រោយ​ពី​ចុះកិច្ចព្រមព្រៀង​ដែល​មិនសូវ​ជា​មាន​មហិច្ឆតានេះ មានប្រទេសមួយ​ដែល​ត្រូវ​រង​ការ​រិះគន់​ខ្លាំងជាងគេ គឺ​ឥណ្ឌា។ តើ​ហេតុអ្វី​បាន​ជា​គេ​ទម្លាក់​ការ​ទទួលខុសត្រូវ​លើ​ឥណ្ឌាបែបនេះ? ឥណ្ឌា​ត្រូវ​រង​នូវ​ការ​រិះគន់​ខ្លាំងជាងគេ ដោយសារ​តែ​ឥណ្ឌា​ជា​អ្នក​ចេញមុខ​ជាងគេ ជាពិសេស នៅ​ក្នុង​ការចរចា​នាទីចុងក្រោយ ដើម្បីតវ៉ា​ជំទាស់​ទៅនឹង​ចំណុច​មួយ នៅ​ក្នុង​សេចក្តីព្រាង​កិច្ចព្រមព្រៀង​អាកាសធាតុ ដែល​​ទាមទារ​ឲ្យ​គ្រប់ប្រទេស​ទាំងអស់ចាត់វិធានការ ដើម្បីឈាន​ទៅ​បញ្ឈប់​ទាំងស្រុង​នូវ​ការ​ប្រើ​ថាមពល​ធ្យូងថ្ម ដែល​ជា​ប្រភព​ដ៏​សំខាន់​មួយ​នៃ​ការ​បញ្ចេញ​ឧស្ម័ន​កាបូនិច នាំ​ឲ្យ​ផែនដី​ឡើងកម្តៅ។ ឥណ្ឌា​បាន​ទាមទារ​ឲ្យ​កែប្រែត្រង់​ចំណុចនេះ ដោយដាក់ត្រឹមតែ​​ឲ្យ​​កាត់បន្ថយ​ការប្រើ​ធ្យូងថ្ម​ធ្យូងថ្ម ដោយ​មិន​ទាមទារ​ឲ្យ​កាត់បន្ថយទាំងស្រុង​រហូតដល់​កម្រិតសូន្យ។ មែនទែន​ទៅ ឥណ្ឌា​ថ្វីដ្បិត​តែ​ចេញមុខ​តវ៉ាជាងគេ ក៏ប៉ុន្តែ ក៏​មិនមែន​ឯកោ​តែ​ឯងនោះដែរ នៅ​ក្នុង​ការទាមទារ​ឲ្យ​កែប្រែ​សេចក្តីព្រាង​កិច្ចព្រមព្រៀងនេះ ដោយ​ឥណ្ឌា​​បានទទួល​នូវការគាំទ្រ​ពី​សំណាក់​ប្រទេស​ដ៏សំខាន់​មួយ​ទៀត គឺ​ចិន ដែល​តាមពិតទៅ គឺ​ជា​គូប្រជែង​ដ៏ធំ​របស់​ឥណ្ឌា នៅក្នុង​ផ្នែក​ភូមិសាស្រ្ត​នយោបាយ ក៏ប៉ុន្តែ ជាប្រទេស​បញ្ចេញ​ឧស្ម័នច្រើន​ជាងគេ ហើយ​ក៏​មិនចង់​ជាប់កាតព្វកិច្ច​កាត់បន្ថយ​ការប្រើថាមពល​ធ្យូងថ្ម​នេះ​ដូចគ្នា។ ​ដោយសារ​តែ​​​នៅ​ក្នុង​សន្និសីទអាកាសធាតុ​របស់​អ.ស.ប​ ការចរចា​​ត្រូវធ្វើឡើង​តាមគោលការណ៍​​កុងសង់ស៊ុស ដូច្នេះ ដើម្បី​បញ្ចៀស​កុំ​ឲ្យ​សន្និសីទ​ត្រូវ​បរាជ័យ ដោយ​គ្មាន​កិច្ចព្រមព្រៀង​សោះ ប្រទេស​សមាជិក​ក៏​សុខចិត្ត​ឯកភាព​គ្នា​កែប្រែ​សេចក្តីព្រាង បន្ធូរបន្ថយ​វិធានការ​កាត់បន្ថយ​ការប្រើ​ថាមពល​ធ្យូងថ្ម ទៅតាម​ការ​ទាមទារ​របស់​ឥណ្ឌា។ គេដឹង​ថា ឥណ្ឌា​គឺ​ជា​ប្រទេស​បញ្ចេញ​ឧស្ម័ន​ច្រើន​ជាងគេ​លំដាប់ទី៣ នៅលើ​ពិភពលោក បន្ទាប់​ពី​ចិន និង​អាមេរិក។ ឥណ្ឌា​ក៏​ជាប្រទេស​ដែល​ប្រឈម​នឹង​បញ្ហា​ខ្យល់ពុល​ច្រើន​ផងដែរ ដោយ​នៅ​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ដែល​ឥណ្ឌា​កំពុងតវ៉ា​ជំទាស់​នឹង​វិធានការ​កាត់បន្ថយ​ថាមពលធ្យូងថ្ម នៅ​ឯសន្និសីទ​អាកាសធាតុ​នោះ ឥណ្ឌា​កំពុងតែ​ប្រឈម​នឹង​បញ្ហា​ខ្យល់ពុល​យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ នៅ​ក្នុង​​រដ្ឋធានី​ញូវដេលី។ បញ្ហា​ខ្យល់ពុល​ដែល​នាំ​ទៅ​ដល់​ការ​បិទសាលារៀន​រហូតមកទល់​នឹងពេលនេះ។ ហេតុដូច្នេះហើយ​បាន​ជា​គេ​នាំគ្នា​រិះគន់​ថា ឥណ្ឌាយក​កំណើន​សេដ្ឋកិច្ច​ជាធំ លុបលើ​បញ្ហា​បរិស្ថាន និង​អនាគត​ភពផែនដី​របស់​យើង។ ក៏ប៉ុន្តែ ដើម្បី​យល់​ច្បាស់ អំពី​ជំហរ​របស់​ឥណ្ឌា​នេះ មាន​ចំណុចសំខាន់ៗ​មួយ​ចំនួន ដែល​គេ​ត្រូវ​យក​មក​ពិចារណា។ ឥណ្ឌា​ជា​ប្រទេស​ដែល​មាន​សេដ្ឋកិច្ច​កំពុងរីកលូតលាស់​លឿន ហើយត្រូវការ​ថាមពល​ក៏​ច្រើន​ផងដែរ ដើម្បី​ផ្គត់ផ្គង់​​តម្រូវការ​នៃ​កំណើន​សកម្មភាព​សេដ្ឋកិច្ច។ បញ្ហា​ចោទ គឺ​នៅត្រង់​ថា ឥណ្ឌា​ពឹងផ្អែក​យ៉ាងខ្លាំង​លើ​ថាមពល​ធ្យូងថ្ម ដោយ​គ្រាន់តែ​នៅ​ក្នុង​រយៈពេល ១០ឆ្នាំ​កន្លងទៅនេះ តម្រូវការ​ធ្យូងថ្ម​នៅ​ឥណ្ឌា​បាន​កើតឡើង​រហូតដល់​ទៅ​ជិតទ្វេដង ហើយ​ ​ថាមពល​អគ្គិសនី​ដែល​គេ​ប្រើប្រាស់​នៅ​ឥណ្ឌា​បច្ចុប្បន្ន​នេះ មាន​រហូតដល់​ទៅ ៧០% ផលិតចេញ​ពី​រោងចក្រ​ដើរដោយ​ធ្យូងថ្ម។​ ហេតុដូច្នេះហើយ​បាន​ជារដ្ឋាភិបាល​ឥណ្ឌា​ជម្នះ​មិន​ចង់​ជាប់កាតព្វកិច្ច​កាត់បន្ថយ​ថាមពលធ្យូងថ្ម ដោយបារម្ភថានឹងអាច​​ប៉ះពាល់​ទៅ​ដល់​កំណើន​សេដ្ឋកិច្ច និង​កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែង​ក្នុងការ​លុបបំបាត់​ភាព​ក្រីក្រ​របស់​ប្រជាជន។ កាល​ពី​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ រដ្ឋាភិបាល​របស់​លោក​ណារិនដ្រា ម៉ូឌី បាន​សន្យាថា នឹង​ចាប់ផ្តើម​កាត់បន្ថយ​ការប្រើប្រាស់​ធ្យូងថ្មបន្តិចម្តងៗ ក៏ប៉ុន្តែ រហូតតែ​​ទៅដល់​ឆ្នាំ២០៧០​ឯណោះ ទើប​ឥណ្ឌា​អាច​កាត់បន្ថយ​ការ​បញ្ចេញ​ឧស្ម័ន​ដល់​កម្រិតហ្សេរ៉ូកាបូន​បាន ពោលគឺ ១០ឆ្នាំ​យឺតជាងចិន ហើយ​២០ឆ្នាំ​យឺត​ជាង​ប្រទេស​អភិវឌ្ឍផ្សេងទៀត។ ឥណ្ឌា ក៏ដូចជា ចិន និង​ប្រទេស​កំពុងអភិវឌ្ឍ​ផ្សេងទៀត​ដែរ តែងតែ​ប្រកាន់​នូវ​ជំហរ​មួយថា ការដាក់ចេញ​នូវ​នយោបាយ​ទប់ស្កាត់​ការប្រែប្រួល​អាកាសធាតុ ចាំបាច់​ត្រូវតែ​ធ្វើឡើង ដោយ​គោរព​ទៅ​តាម​គោលការណ៍​សមធម៌ និង​ការទទួលខុសត្រូវ​ជា​ប្រវត្តិសាស្រ្ត។ មានន័យថា គេ​មិន​អាច​តម្រូវ​ឲ្យ​ប្រទេស​អ្នកមាន និង​ប្រទេស​កំពុងអភិវឌ្ឍ​ជាប់កាតព្វកិច្ចដូចគ្នានោះទេ។ ​​​ប្រទេស​អ្នកមាន ក្រៅតែពី​​ជា​ប្រទេស​​សម្បូរធនធានជាង គឺ​ជា​ប្រទេស​ដែល​បាន​បញ្ចេញ​ឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ច្រើន​ជាង និង​​យូរឆ្នាំ​ជាង ដូច្នេះ ក៏​ត្រូវមាន​ចំណែក​ទទួលខុសត្រូវ​ច្រើន​ជាង​ដែរ ទាំង​ការទទួលខុសត្រូវ​ក្នុងការ​កាត់បន្ថយ​ការបញ្ចេញ​​ឧស្ម័ន​ និង​ការទទួលខុសត្រូវ​ជួយប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍ ដែល​មាន​ប្រវត្តិបញ្ចេញ​ឧស្ម័ន​តិចជាង ហើយ​ក៏​មាន​សមត្ថភាព​ទាបជាង ទាំងផ្នែក​ហិរញ្ញវត្ថុ និង​បច្ចេកវិទ្យា ក្នុងការ​កាត់បន្ថយ​ការ​បញ្ចេញឧស្ម័ន។ ការតម្រូវ​ឲ្យ​ប្រទេស​អ្នកមាន និង​ប្រទេស​កំពុងអភិវឌ្ឍ​ត្រូវ​ជាប់កាតព្វកិច្ច​ប្រហាក់ប្រហែលគ្នា ហើយ​ជាពិសេស​​បូករួម​ទាំង​រឿង​ដែល​ប្រទេស​អ្នក​មាន​មិនបាន​គោរព​ទៅតាម​សន្យា​ទាក់ទង​នឹង​កញ្ចប់​ថវិកា ១០០ពាន់លាន​ដុល្លារ​ក្នុងមួយឆ្នាំ សម្រាប់​ប្រទេស​ក្រីក្រ ក៏​​ជា​ហេតុផលចម្បង​មួយដែរ ដែល​ឥណ្ឌា​បានលើកឡើង នៅពេលទាមទារ​ឲ្យ​​បន្ធូរបន្ថយ​កាតព្វកិច្ច​កាត់បន្ថយ​ការប្រើប្រាស់​ថាមពលធ្យូងថ្ម នៅក្នុង​កិច្ចព្រមព្រៀង​អាកាសធាតុ នៅ Glasgowកាលពីចុងសប្តាហ៍មុននេះ៕
    11/18/2021
    4:43
  • ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក - ទោស​ប្រហារជីវិត​ លើ​​​បទល្មើស​គ្រឿងញៀន​នៅ​អាស៊ីអាគ្នេយ៍ គ្មាន​​ប្រសិទ្ធភាព​​ទប់ស្កាត់​ការជួញដូរ?
    ប្រទេសនៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ គឺជាប្រទេសដែលមាន​ការផ្តន្ទាទោស យ៉ាងធ្ងន់បំផុតទៅលើ​បទល្មើស ដែលពាក់ព័ន្ធ​នឹង​គ្រឿងញៀន ពោលគឺភាគច្រើនជាទោសប្រហារជីវិត។ ក៏ប៉ុន្តែទន្ទឹមនឹងនេះ ចរាចរណ៍ និង​ការជួញដូរគ្រឿងញៀន នៅក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ មិនបានចុះថយ​ទេ គឺផ្ទុយទៅវិញ វាកាន់​តែមានកំណើនជាប់ជាលំដាប់។ ជានិច្ចជាកាល គឺអ្នកដឹកជញ្ជូន ឬចែកចាយ​គ្រឿងញៀន ដែលជាកូនចៅគេ​តូចតាច ដែលត្រូវរងទោសប្រហារជីវិត​ ខណៈដែល​មេក្លោងជួញដូរធំៗ នៅតែបន្តធ្វើជំនួញ​នេះ​ ដោយ​គ្មានខ្លាចរអា។ តើទោសប្រហារជីវិត លើ​បទល្មើសគ្រឿងញៀន​នៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍​ មានប្រសិទ្ធភាព ឬគ្មានប្រសិទ្ធ ក្នុងការ​ប្រយុទ្ធប្រឆាំងការជួញដូរគ្រឿងញៀន? ថ្មីៗនេះ រឿងរ៉ាវរបស់បុរសជនជាតិម៉ាឡេស៊ី ឈ្មោះ Nagaenthran ដែលមានបញ្ហាផ្លូវចិត្ត ហើយ​ដែល​ត្រូវបាន​តុលាការសិង្ហបុរី បម្រុងនឹង​ធ្វើការ​ប្រហារជីវិត​ ពីបទកាន់​កាប់​គ្រឿងញៀន​ បានធ្វើ​ឲ្យ​មតិសាធារណៈនិងអង្គការសិទ្ធិមនុស្ស​ មានការតវ៉ាជាខ្លាំង។ ទោសប្រហារជីវិត គឺជាអាវុធដែលប្រទេសតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ភាគច្រើន បានប្រើប្រាស់ ដោយ​លើកឡើងថា ដើម្បី​បំភ័យសំឡុតជនល្មើស។ គ្រឿងញៀនទំងន់៤៣ក្រាម ធ្វើឲ្យ​បុរសឈ្មោះ Nagaenthran អាចត្រូវតុលាការសិង្ហបុរី​ប្រហារជីវិត។ ហើយ​កាលពីឆ្នាំ២០២០ ​តុលាការសិង្ហបុរី ក៏បាន​បើកសវនាតាមប្រព័ន្ធវីដេអូខុសហ្វឺរិនស៍ សម្រេច​ផ្តន្ទាទោសប្រហារជីវិត លើ​បុរសជនជាតិម៉ាឡេស៊ីមួយរូបទៀតដែរ  ដោយគ្រាន់តែរកឃើញថា ជននោះមានកាន់កាប់គ្រឿងញៀន ចំនួន​២៨ក្រាមតែប៉ុណ្ណោះ។ ចំណែកនៅឥណ្ឌូណេស៊ីវិញ កាលពីខែ​មេសា តុលាការ​បានសម្រេចទោសប្រហារជីវិត លើ​មនុស្ស​១៣នាក់​ដែលពាក់ព័ន្ធនឹង​បទល្មើសគ្រឿងញៀន។ ហើយ​នៅខែតុលាមុននេះ តុលាការម៉ាឡេស៊ី បានប្រកាសទោស​ប្រហារជីវិត លើស្ត្រីមេម៉ាយកូន​៩នាក់​ម្នាក់ ពីបទកាន់កាប់គ្រឿងញៀន មេតំហ្វេតាមីន  ចំនួន​១១៤ក្រាម។ ការជួញដូរ​ កើនឡើងជាលំដាប់ ក្នុងចំណោម​ប្រទេសអាស៊ានទាំង១០ មាន​៨ប្រទេស ដែល​មាន​ច្បាប់កំណត់ទោសប្រហារជីវិត លើ​បទល្មើសគ្រឿងញៀន មិនថាដោយ​គ្រាន់តែកាន់កាប់ ក្នុងទំហំតិចតួច ឬក៏ជាបណ្តាញជួញដូរធំនោះ​ទេ​។ ចំណែក​នៅហ្វីលីពីន ថ្វីបើគ្មានទោសប្រហារជីវិតមែន តែប្រតិបត្តិការប្រឆាំងគ្រឿងញៀន​ បញ្ជាដោយ​លោកប្រធានាធិបតី ឌុយទែរតឺ បាន​សម្លាប់​មនុស្សក្រៅប្រព័ន្ធច្បាប់ ចំនួន​៦០០០នាក់​ បើយោងតាមតួលេខផ្លូវការ។ តែបើផ្អែកតាមតួលេខ​ផ្សេងទៀត មនុស្ស​យ៉ាង​តិច​២ម៉ឺននាក់​ ដែលត្រូវបានគេសម្លាប់ ក្នុង​ប្រតិបត្តិការបង្រ្កាបគ្រឿងញៀន នៅហ្វីលីពីន។ ២ឆ្នាំមកនេះ ខណៈដែលសកម្មភាពសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក បានត្រូវរាំងស្ទះដោយសារតែវិបត្តិកូវីដ តែចរាចរណ៍គ្រឿងញៀននៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ មិនបានចុះថយទេ។ យោងតាមរបាយការណ៍ឆ្នាំ២០២០ នៃអង្គការសហប្រជាជាតិប្រយុទ្ធប្រឆាំងគ្រឿងញៀន បាន​ឲ្យ​ដឹងថា ការចាប់ឃាត់គ្រឿងញៀន ប្រភេទម៉េតំហ្វេមីន នៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ បាន​កើនឡើងជាលំដាប់ ក្នុងរវាង​១០ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ។​ ពោលគឺវាខុសពី​តំបន់ផ្សេងៗទៀត ក្នុងពិភពលោក។ ក្នុងអំឡុងពេលមានវិបត្តិកូវីដ១៩​ ថ្វីបើតម្លៃគ្រឿងញៀនបានចុះថោក តែទំហំបរិមាណគ្រឿងញៀនវិញ មិនបានចុះថយទេ នៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍។ ដោយសង្កេតឃើញបញ្ហានេះ អ្នកជំនាញ​ជាច្រើន បានចោទសួរ ថាតើ ការផ្តន្ទាទោសដ៏ធ្ងន់ តាមរយៈការប្រហារជីវិត វាពិតជាមានប្រយោជន៍ ដើម្បី​ទប់ស្កាត់ការ​ជួញដូរគ្រឿងញៀន ដែរឬទេ? ទោសកាន់តែធ្ងន់ តែចរាចរណ៍ជួញដូរវិញ កាន់តែ​រីកធំទៅៗ។ គោលនយោបាយ​ប្រជាភិថុត លោកស្រី Gloria Lai អគ្គនាយកប្រចាំតំបន់អាស៊ី នៃអង្គការ​ International Drug Policy Consortium បានលើកឡើងថា តាមពិត ការផ្តន្ទាទោសធ្ងន់បំផុត ទៅលើ​បទល្មើសគ្រឿងញៀន វា​គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រប្រជាភិថុត បោកប្រាស់បំភ័ន្តភ្នែកប្រជាជន ពីសំណាក់ថ្នាក់ដឹកនាំនយោបាយ នៅ​តាម​ប្រទេសអាស៊ីអាគ្នេយ៍។ ជាក់ស្តែង នៅហ្វីលីពីន លោកប្រធានាធិបតីឌុយទែរតឺ បាន​ប្រើយុទ្ធសាស្ត្រនេះ ដើម្បីបានឈ្នះឆ្នោត ដោយ​សន្យាថានឹងបោសសំអាតគ្រឿងញៀន តែក្នុង​រយៈពេល​​៦ខែ។ នៅថៃវិញ កាលពីឆ្នាំ​២០០៣ លោក Thaksin Shinawatra ក៏បានបាន​សន្យា​ថាបោសសំអាតគ្រឿងញៀនដែរ។ ក្នុងរយៈពេលតែ​៣ខែ នៅថៃមានមនុស្ស​ប្រមាណ​២៨០០នាក់ ត្រូវបានគេសម្លាប់ក្រៅប្រព័ន្ធច្បាប់ ទាំងដែល​ប្រមាណ​ពាក់កណ្តាល មិនទាំងមានពាក់ព័ន្ធនឹងគ្រឿងញៀនផង។ នៅសិង្ហបុរីវិញ ទោសប្រហារជីវិតលើបទល្មើសគ្រឿងញៀន ត្រូវបាន​ចូលជាធរមាន​នៅឆ្នាំ​១៩៧៥ ក្រោម​ការដឹកនាំរបស់​លោក លី ក្វាន់យូ។ លោកលី ក្វាន់យូ បិតាស្ថាបនិកជាតិសិង្ហបុរី តែក៏ជាអ្នកនយោបាយ ដែលមានទំនោរផ្តាច់ការ និង​ប្រជាភិថុត បានសរសេរក្នុង​សៀវភៅកំណត់​ហេតុរបស់​លោកថា គោលនយោបាយ​ដាក់ទោសប្រហារជីវិតនេះ គឺ​លោកចង់ធ្វើឲ្យ​ដូចសម័យដែលជប៉ុនត្រួតត្រាដែនដីសិង្ហបុរី ហើយដែលជាសម័យមានច្បាប់តឹងតែងបំផុត។ យោងតាម​ការស្ទាបស្ទង់មតិនៅឆ្នាំ​២០១៩ ៧០%នៃប្រជាជនសិង្ហបុរី យល់ឃើញថា ទោសប្រហារជីវិតជាវិធានការល្អ ក្នុង​ការបំភ័យ បន្លាច​ពួកជួញដូរគ្រឿងញៀន។ ចាប់តែមនុស្សនៅបាតក្រោម​នៃបណ្តាញ​ជួញដូរ តែយ៉ាងណាក៏ដោយ លោកស្រី​ Gloria Lai បាន​លើកឡើងថា ប្រព័ន្ធច្បាប់នៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ទាក់ទិននឹងបទល្មើសគ្រឿងញៀននេះ មានចំណុចខ្សោយ និងខ្វះចន្លោះច្រើនណាស់។ ជាទូទៅ ការបង្ក្រាប​គ្រឿងញៀន ដោយអនុវត្តតាមច្បាប់ដ៏តឹងតែងទាំងនេះ គឺភាគច្រើនធ្វើទៅលើ​ តែ​ករណី​បទល្មើសកាន់កាប់គ្រឿងញៀន។ អ្នកដែលមានគ្រឿងញៀនជាប់​នឹងខ្លួន ក្នុងឡាន ឬក្នុងផ្ទះជាដើម ទោះក្នុងបរិមាណតិចតួចយ៉ាងណាក៏ដោយ គឺត្រូវជាប់ចោទពីបទជួញដូរគ្រឿងញៀនទាំងអស់។ នេះគឺជាបញ្ហាចោទមួយ ព្រោះភាគច្រើនមនុស្សដែលគេចាប់បាន ក្នុងករណីទាំងនេះ សុទ្ធតែជាកូនចៅគេ ស្ថិតនៅបាតក្រោមបង្អស់ នៃបណ្តាញ​ជួញដូរ ឬក៏ជួនកាលគឺជាអ្នកប្រើប្រាស់ថ្នាំញៀនធម្មតាប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះមិនខ្វះទេ មនុស្សថ្មីៗផ្សេងទៀត ដែលមានជីវភាពក្រីក្រ គ្មានសង្ឃឹម គ្មានមុខរបរ ដែល​នឹងមកបន្តធ្វើការងារ​ខុសច្បាប់នេះ។ ផ្ទុយទៅវិញ មេក្លោងធំៗ ដែលស្ថិតនៅលើដំបូលកំពូល នៃការបណ្តាញជួញដូរ កម្រត្រូវបានគេចាប់ខ្លួនណាស់។ អំពើ​ពុករលួយ ការឃុបឃិតជាមួយអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ច ក៏ជាកត្តាមួយដែរ ដែលធ្វើឲ្យ​ការជួញដូរគ្រឿងញៀន កាន់តែរីកធំ ទោះបី​មាន​ទោសប្រហារជីវិតក៏ដោយ។ មានតែ​អ្នកក្រ អ្នកធ្វើកូនចៅគេតូចតាច តែប៉ុណ្ណោះ ដែលប្រឈមនឹងទោសប្រហារជីវិត។ គ្មាន​គោលនយោបាយ​សង្គមកិច្ច និងសុខភាពសាធារណៈ ការអនុវត្តច្បាប់ដ៏តឹងតែង ចាប់តែមនុស្សតូចតាច ក៏បានស្តែងឲ្យ​ឃើញផងដែរ ពីការគ្មានគោលនយោបាយដោះស្រាយ​ ជាលក្ខណៈយូរអង្វែង ក្នុងវិបត្តិគ្រឿងញៀននេះ។ រដ្ឋាភិបាល​​ប្រទេសអាស៊ីអាគ្នេយ៍សឹងទាំងអស់ មិនមាន​ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសុខាភិបាលត្រឹមត្រូវ ដើម្បីជួយ​រំដោះមនុស្ស ឲ្យ​ចាកចេញពីការប្រើប្រាស់គ្រឿងញៀនទេ។ វាគឺជា​គោលនយោបាយរដ្ឋបាលសង្គមកិច្ច និងសុខភាពសាធារណៈ ដែល​មានលក្ខណៈស្មុគស្មាញ និងយូរអង្វែង ហើយ​ដែលរដ្ឋាភិបាល​តាមប្រទេសទាំងនេះ មិនយកចិត្តទុកដាក់ ឬក៏​មិនចង់ធ្វើ​។ អ្នកនយោបាយដឹកនាំប្រទេស សុខចិត្តជ្រក​ពួន​នៅពីក្រោយ​  ច្បាប់ផ្តន្ទាទោសដ៏តឹងតែងវិញ ព្រោះវាងាយស្រួលជាង ទាំងដែលការពិតជាក់ស្តែង ចរាចរណ៍គ្រឿងញៀនមិនបានចុះថយសោះ។ បើយើងក្រឡេក​តាមដាន ចាប់ពីទសវត្សឆ្នាំ១៩៧០មក ប្រទេសមួយចំនួនធំនៅអឺរ៉ុប នៅអាេមរិក បានចាប់ផ្តើមលុបចោលទោសប្រហារជីវិត។ តែនៅតាមប្រទេសអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ដូចជាសិង្ហបុរី ថៃ វៀតណាម ម៉ាឡេស៊ី ឥណ្ឌូណេស៊ី គេបែរជា​ចាប់ផ្តើម​ប្រើប្រាស់ទោសប្រហារជីវិត លើ​បទល្មើសគ្រឿងញៀន។ ក៏ប៉ុន្តែក្នុងរវាង ៤០ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ​ ការជួញដូរគ្រឿងញៀនក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ បានកើនឡើងជាលំដាប់។ ថ្នាំគ្រាប់មេតំហ្វេតាមីន ដែលមានតម្លៃថោក និងងាយស្រួលផលិត​ បានមកជំនួសថ្នាំញៀនប្រភេទហេរ៉ូអ៊ីន ហើយ​ត្រូវបាន​គេចែកចាយលក់​ព្រោងព្រាត។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ការយល់ឃើញអំពីប្រសិទ្ធភាព​នៃទោសប្រហារជីវិត ទៅលើ​បទល្មើសគ្រឿងញៀន ក៏បាន​ចាប់ផ្តើមប្រែប្រួលខ្លះ​ដែរ។ នៅសិង្ហបុរី ចាប់ពីឆ្នាំ​២០១២មក ប្រព័ន្ធច្បាប់ប្រទេសនេះ បានសម្រេចបោះបង់ចោលគំនិត ប្រើប្រាស់​ទោសប្រហារជីវិតតែមួយមុខ ឲ្យ​តែក្នុង​ករណី​ពាក់ព័ន្ធនឹងគ្រឿងញៀន។ ម៉ាឡេស៊ីវិញ ក៏បានសម្រេចដូច្នេះដែរ នៅឆ្នាំ​២០១៩។ ក្រុមសកម្មជន​ប្រឆាំង​ទោសប្រហារជីវិត នឹងនៅតែបន្ត​ធ្វើយុទ្ធនាការទាមទារ ឲ្យ​ប្រទេសអាស៊ីអាគ្នេយ៍​ បោះបង់ចោល​ទោសនេះតែម្តង ព្រោះទោសប្រហារជីវិត មិនមែនជាដំណោះស្រាយ​ ក្នុងការប្រយុទ្ធប្រឆាំងគ្រឿងញៀននោះទេ៕
    11/16/2021
    8:04

Über ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក

Sender-Website

Hören Sie ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក, ព្រឹត្តិការណ៍​កម្ពុជា​ប្រចាំថ្ងៃ und viele andere Radiosender aus aller Welt mit der radio.at-App

ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក

ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក

Jetzt kostenlos herunterladen und einfach Radio & Podcasts hören.

Google Play StoreApp Store

ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក: Zugehörige Podcasts

ទស្សនៈព្រឹត្តិការណ៍ពិភពលោក: Zugehörige Sender

Information

Wegen Einschränkungen Ihres Browsers ist dieser Sender auf unserer Website leider nicht direkt abspielbar.

Sie können den Sender alternativ hier im radio.at Popup-Player abspielen.

Radio