Felieton Tomasza Olbratowskiego

Polski atom nie ruszy w 2033 roku, jak miał, a 2036 też jest zagrożony. Ale za to od 2020 roku spółka Polskie Elektrownie Jądrowe miała sześciu prezesów i sześciu pełnomocników, a zatrudnienie skoczyło ze 118 do 430 osób. Czyli reakcja łańcuchowa zachodzi. Na razie na stanowiskach.

Prezesi krążą jak elektrony, zderzają się z odprawami, a jeśli zatrudnienie będzie rosło w takim tempie, to zanim wybudujemy pierwszy reaktor, w spółce będzie pracowała połowa mieszkańców Pomorza, a druga połowa będzie ich nadzorować.

Tomasz Olbratowski proponuje więc zacząć stopniowo. Najpierw wybudować elektrownię atomową na węgiel, bo przecież węgiel składa się z atomów. Potem na wodę, a może nawet na kiszoną kapustę. Przy okazji rolnicy zarobią!

Bo choć nie mamy wielkich tradycji w budowaniu monumentalnych obiektów, jesteśmy mistrzami w budowaniu przyszłości. Czego się nie dotkniemy, od razu przesuwamy to w przyszłość.

Polska kupuje nowoczesny sprzęt wojskowy za miliardy, ale brakuje magazynów i hangarów. Czy rozwiązaniem jest społeczna akcja adopcji czołgów?

Pan Michał z Drezdenka poszedł z żoną do marketu budowlanego po kołek rozporowy, czy coś, a wpadł w pułapkę na renifera. Dwa długie regały pełne świątecznych ozdób już w połowie października! Budżet przedstawiciela klasy średniej może tego nie unieść.

Mamy tu do czynienia z postępującym przyspieszeniem kalendarza liturgicznego przez handel wielkopowierzchniowy. Kiedyś Boże Narodzenie było w grudniu. Teraz zaczyna się w październiku. Jezus jeszcze nie przyszedł na świat, a już mu przecenili skarpety. Trzech Króli stoi na granicy z darami, a kasjerka pyta, czy mają aplikację lojalnościową.

Tomasz Olbratowski proponuje więc pewne obostrzenia: zakup bombek dopiero po pierwszych przymrozkach, a wcześniej tylko na receptę. A pan Michał? Najlepiej, żeby z żoną wybrał się do sklepu dopiero 27 grudnia. Ozdoby będą przecenione o 70 procent. Co prawda żona może się obrazić, ale zaoszczędzi tyle, że będzie go stać na kwiaty.

Tyle się mówi o agresji wśród polityków, a tu proszę mamy przykład godnego zachowania ich. W jednej z telewizji, która nie prosiła o zachowanie anonimowości, a zajmująca się głównie zbiórką pieniędzy przedstawiciel Konfederacji Dobromir Sośnierz i PiS Piotr Kaleta wymieniali się budującymi uprzejmościami.

W innych krajach ludzie interesują się różnymi rzeczami, a my głównie konstytucją. Podobno w tramwajach pasażerowie już nie rozmawiają o korkach, tylko o konstytucyjnych kompetencjach organów państwa, ze szczególnym uwzględnieniem Trybunału Konstytucyjnego i prezydenta.

Tomasz Olbratowski próbuje więc wyjaśnić zamieszanie wokół ślubowania sędziego. Prezydent nie odebrał ślubowania, więc sędzia złożył je w Sejmie, wobec prezydenta, którego jednak nie było. To trochę tak, jakby pójść na własny ślub bez narzeczonej, powiedzieć „tak” i oznajmić, że jesteście małżeństwem.