Mevlana Takvimi

Dünyevî bir zaruret olmaksızın konuşulması caiz olmayan herhangi bir sözü dinlemek kulak âfetlerindendir. Helak olma korkusu, hakkını almak ve hayatını kazanmak gibi dünyevî zaruretler olduğunda konuşulması caiz olmayan şeyleri dinlemekte bir beis yoktur. Veyahut bir vecibeyi yerine getirmek veya bir cenazeyi teşyi’ etmek gibi bir sünneti îfâ ederken yanında sesli ağlayan bir kadın bulunursa, burada dinî bir zaruret olduğu için dinlemek caiz görülmüştür. Tatarhâniyye’de deniliyor ki: "Tegannî (şarkı ve türkü söylemek) ve bunu dinlemek haramdır. Âlimler bu hususta aynı görüşe sahip olup hürmetinde bir hayli ileri gitmişlerdir." Kâdîhan, Peygamber (s.a.v)’den yaptığı rivayete dayanarak diyor ki: "Çalgı âletlerini dinlemek günâhtır, o gibi yerlerde oturmak dînin yasak ettiği şeyleri işlemektir, onlardan zevk almak küfürdür", ama bu zahirî mânasına göre değil, tehdit yollu söylenilmiştir. Ansızın çalgı ve benzeri şeyleri dinleyene bir günâh yoktur. Ama dinlememek için bütün gayretini sarfetmelidir. Nitekim Resûlullâh (s.a.v)’in dinlememek için parmaklarını kulağına tıkadığı rivayet yoluyla anlaşılmıştır. Zarurî bir hâl yokken çalgı âletlerini dinlemek de kulak âfetlerinden biridir. Ancak ticaret, savaş ve hac gibi hallerde kaçınılması mümkün olmadığında dinlemekte bir beis yoktur. Şarkı, türkü gibi nahoş bir hava bulunan davete icabet etmek böyle değildir. Zira onda zarurî bir hâl yoktur. Davet sahibi günâh irtikâb ettiği için icabete müstahik olmamıştır. Bu bakımdan böyle bir davete gitmek sünnet olmak şöyle dursun haramdır. Dinleyen, söyleyene günâhta ortak olur. (Birgivi, Tarikatü’l-Muhammediyye,s.422-423)

Âlimler, Hz. Peygamber (s.a.v.)’in vârisleridir. Âlimlerin vâris olmasından, beyân konusunda vâris olduğu kimsenin yerini almaları lâzım gelir. Peygamber (s.a.v.)’e beyân farz olduğuna göre, aynı şekilde vârise de farz olacaktır. Tebliğin esası, şer’î hükümlerin açıklanmasıdır. Tebliğden sonra, âlimler tarafından yapılan tebliğ de, ilk tebliğ gibidir. Âlimlere nisbetle bu konuda gelen deliller çoktur. Allâhü Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Gerçekten, Allâh’ın indirdiği Kitap’tan bir şeyi gizlemede bulunup, onu az bir değere değişenler var ya, onların karınlarına tıkındıkları ancak ateştir." (Bakara s. 174) "Hâkkı bâtıla karıştırmayın ve bile bile hakkı gizlemeyin." (Bakara s. 42) "Allâh tarafından kendisine bildirilen gerçeği gizleyenden daha zâlim kim olabilir." (Bakara s. 140) Hadis-i şeriflerde de şöyle buyurulur: "Dikkat edin! Burada bulunanlarınız, bulunmayanlara tebliğ etsin." (Buhârî) "Hased (gıpta) ancak iki kişi hakkında caizdir: Birincisi, Allâh (c.c.)’un kendisine mal verdiği ve o malı hak yolunda harcamaya muvaffak kıldığı kimsedir, ikincisi de, Allâh (c.c.)’un kendisine hikmet (ilim) verdiği kimsedir; onunla âmel eder ve onu öğretir." (Buhârî) "Kıyâmet alâmetlerinden biri de, ilmin kaldırılmış olması ve cehaletin ortaya çıkmasıdır." (Buhârî) Yani eğer âlimlerin mevcut olması sebebiyle ilim mevcut olsaydı, kendilerine düşen görev gereği olmak üzere o ilmi izhâr ederler ve böylece cehâlet ortaya çıkmazdı. Bu da, âlimlerin görevinin ilmi yaymak olduğunu gösterir. Bu konuda vârid olan hadisler pek çoktur. Beyân görevinin âlimler üzerine vacip olduğunda herhangi bir görüş ayrılığı yoktur. Beyân ise, gelen nasslara ve yönelen yükümlülüklere ait ilk açıklamaları kapsar. (Şatıbi, el-Muvâfakat; İslâmi İlimler Metodolojisi, c.3, s.290-291)

Nebiyy-i Ekrem (s.a.v.): "Ramazan ayının ilk on günü râhmet, ikinci on günü mağfiret, son on günü de cehennem ateşinden âzâd olmaktır" buyuruyor. Bu yüzden Ramazanın ilk on gününde: "Yâ Erhâme’r- râhimîn" duâsına, ikinci on gününde: "Yâ Ğaffârü’z- zünûb", son on gününde ise: "Yâ Atîka’r- rikâb" duâlarına devam edilmesinde çok faydalar vardır. Bu duâlar için belli bir sayı yoktur; ancak her gün yüzer defa okunursa Allâh (c.c.)’nun izniyle istifade edilir. Ramazan ayının 23. gecesi akşam veya yatsıdan sonra Rum ve Ankebut sureleri okunmalıdır. Ayrıca Ramazan ayının herhangi bir günü 363 adet İhlâs-ı Şerîf ve herhangi bir gecesi Fetih suresi okunmalıdır. Ramazan ayında imkânı olanlar umre yapmalıdır. Nebiyy-i Ekrem (s.a.v.) Ramazan umresi için; "Ramazanda umre yapan benimle haccetmiş gibidir" buyuruyor. Bu yüzden imkânı olanların Ramazan umrelerini kaçırmaması gerekir. Ramazan-ı Şerîf’in bitiminde de Allâh Resûlü (s.a.v.), "Şevval ayında altı gün orucu tutulursa bütün sene oruçlu geçirilmiş gibi olur" (Müslim) buyuruyor. Allâh (c.c.) sevaplar için bire on vereceğini beyân ediyor. Bilindiği gibi hicri seneler 354 gündür. Ramazan ayı bazen yirmi dokuz gün bazen otuz gündür. Yirmi dokuz gün olduğu senelerde altı gün de şevval orucu tutulursa Allâh (c.c.) bire on verdiği için dört gün eksiği ile tüm sene oruçlu geçirilmiş gibi oluyor. O dört günlük eksik de bir sonraki sene Ramazan ayı otuz gün olacağı için oradan gelen altı gün fazlalık ile telâfi edilmiş oluyor. İkisi birbirini böyle tamamlamış oluyor. Bu yüzden Ramazân bittikten sonra da Şevval orucuna devam etmekte çok büyük faydalar vardır. (Ömer Muhammed Öztürk, Sohbetler-1, s.105-107)

(Ramazân Ayı’nın başında veyâ ortasında veyâ sonunda üç kere okunacak duâ.) “Bismi’llâhi’r-rahmâni’r-rahîm Allâhü Râbbün ahadün samedün ferdün li’l-‘âlemîne, nebîyyinâ Muhammedin erselehu mübeşşiran. Li’l-kâfirîne münzirûne münzîran mine’n-nâri ve münziran nebîyyinâ Muhammedün ahadün, hâmidün ve kâsimun ve şâhidün li’l-mü’minîne ve kâimun nebîyyinâ Muhammedün vehüve nebîyyü’l- Mustafâ salla’llâhu Te‘âlâ ‘aleyhi ve sellem. Ve’l-imâmu’l-murtezâ, ve’rresûlü’l- müctebâ, nebîyyinâ Muhammedün hüve’r-resûlü’lmurselü, sâhibu’l-kitâbi, münziru ve’l-kitâbu’l-mecdü, nebîyyinâ Muhammedün sâhibu’llivâ’i ve’l-minberi ve’l-burâki’l- ezheri ve’r-rızâ’i ve’l-kevseri nebîyyinâ Muhammedün ve zeynü’l-cinâni Ahmedün, ‘abdun mutî‘un, ‘âdilün, ‘abdun, cevâdün, nâfi‘un, li’lmüşrikîne kâilün, nebîyyinâ Muhammedün ve şefî‘unâ Muhammedün ve resûlünâ Muhammedün fahrun lenâ Muhammedün hayrun li’l-’âlemîne şefî‘un li’l-müznibîne ve’l-mücrimîne, nebîyyinâ Muhammedün ihtârahu ve erselehu fî hâlkıhî şerrafehu, yuhibbuhu nebîyyinâ Muhammedün salla’llâhu ‘alâ seyyidinâ Muhammedin ve âlihî ve sahbihî ecma‘îne bi-rahmetike yâ erhame’r- râhimîn.” Meâli: Rahmân ve Rahîm olan Allâh’ın adıyla. “Allâh (c.c.) tek olan ve Rabb olandır, herkes O’na muhtaçtır, O hiç kimseye muhtaç değildir. Hz. Muhammed (s.a.v.) Efendimizi âlemlere müjdeleyici olarak gönderendir. Kâfirleri ateşle korkutucudur. Münzir olan Efendimiz (s.a.v.) tektir. Övülen ve mü’minlere şâhid olandır. Efendimiz (s.a.v.) seçilmiş nebî, râzı olunan önder ve seçkin elçidir. O (s.a.v.) gönderilmiş elçidir. Kitap sâhibi korkutucu nebîdir. Efendimiz (s.a.v.) sancak, minber, burak, rızâ makamı ve kevser sâhibidir. Gönüllerin süsü Ahmed s.a.v.)’dir. İtaatkar, adâletli, cömert bir kuldur. Dünyâda müşriklere faydalı, âhirette bize şefââtçi olandır. Hz. Muhammed (s.a.v.) bizim iftiharımızdır. Âlemlerin en hayırlısı, günahkarların şefââtçisidir. Hz. Muhammed (s.a.v.), Cenâb-ı Hakk’ın seçip gönderdiği, mahlûkâtın içinde şerefli kıldığı Efendimizdir. Ey merhametlilerin en merhametlisi Allâh’ım! Rahmetinle Efendimize, âline ve ashâbına salât ve selâm olsun.” (Ömer Muhammed Öztürk, İbâdet Takvimi ve Duâlar, s.66-68)

Hz. Selmân (r.a.) diyor ki; Resûlullâh (s.a.v.) Şa’bân ayının son günü bize hitâb ederek şöyle buyurdular: “Ey insanlar üzerinize büyük ve bereketli bir ay gelmektedir. Onda bir gece (Kadir Gecesi) vardır ki bin aydan daha hayırlıdır. Allâhü Te’âlâ, o ayın orucunu farz kılmış ve gece ibâdetini (Terâvih Namâzı’nı) çok değerli bir nâfile kılmıştır. Kim bu ayda bir iyilik (nâfile) ile Allâh (c.c.)’a yaklaşırsa Ramazân dışında bir farzı yerine getiren gibidir. Kim de bu ayda bir farzı yerine getirirse bu ayın dışında yetmiş farzı yerine getiren gibidir. Bu ay sabır ayıdır. Sabrın karşılığı da cennettir. Bu ay insanların acılarına ortak olma ayıdır. Bu ay Mü’minin rızkının arttırıldığı aydır. Kim bu ayda bir oruçluyu iftâr ettirirse bu onun bütün günâhlarının bağışlanmasına ve cehennem ateşinden kurtulmasına sebeb olur. Oruç tutanın sevabından bir şey eksiltilmeden aynı sevab ona da verilir.” (Müslim, Buhari) (Muhammed Zekeriyya Kandehlevi, Amellerin Fazîletleri, 564.s.) Ramazân-ı Şerîf’te okunacak duâlar: İlk on (10) gün: “Yâ erhame’r- râhimîn” İkinci on (10) gün: “Yâ ğaffârü’z- zünûb” Son on (10) gün: “Yâ atîka’r- rikâb” 1. Îkâz: Bu duâlar günde en az yüz (100) defa okunmalıdır. 2. Îkâz: Ramazân-ı Şerîf’in herhangi bir gecesi Fetih Sûresi okunursa, o sene içindeki kötülük, belâ ve musîbetlerden bi-izni’llâhi Te‘âlâ muhâfaza olunur. 3. Îkâz: Ramazân-ı Şerîf’in yirmi üçüncü (23.) gecesi Sûre-i Ankebût ve Sûre-i Rûm okunur. 4. Îkâz: Ramazân-ı Şerîf’in herhangi bir gününde 363 (üç yüz altmış üç) İhlâs-ı Şerîf okunur. (Ömer Muhammed Öztürk, İbâdet Takvimi ve Duâlar, s. 55-56)